Enstitümüz Doğa Bilimleri Tarihi Anabilim Dalı Dr. Öğr. Üyesi Sena Aydın’ın “İbnü’l-Heysem’in Estetik Algısı ve Menâzırî Çizgide Işığı ve Rengi Açıklama Çabası” başlıklı yazısı, Ayşe Taşkent ve Gamze Keskin editörlüğünde hazırlanan Estetiğin Tarihi adlı kitapta yayımlanmıştır. Eser, Aralık 2025 tarihinde Akademim Yayınları tarafından neşredilmiştir. Bu çalışma, İbnü’l-Heysem’in estetik anlayışında merkezi bir konuma sahip olan ışık ve renk kavramlarını incelemekte ve onun etkisiyle gelişen menâzırî gelenekte bu kavramların nasıl yorumlandığını ortaya koymaktadır. İbnü’l-Heysem’e göre güzellik, görme duyusuna konu olan çeşitli özelliklerin algılanmasıyla meydana gelir ve bu özellikler arasında ışık ile renk öncelikli bir yere sahiptir. Çalışmada, İbnü’l-Heysem’in ışık ve renk teorisi, birincil ve ikincil ışık ayrımı, rengin algılanmasının ışığa bağlı oluşu ve rengin nesnede gerçek bir nitelik olarak kabul edilmesi bağlamında ele alınmaktadır. Ardından Osmanlı döneminde menâzırî geleneği sürdüren Kutbüddin Çelebi ve Takıyyüddin er-Râsıd’ın ışık-renk ilişkisine dair açıklamaları incelenmektedir. Kutbüddin Çelebi’nin teorik değerlendirmeleri ile Takıyyüddin’in deneysel araştırmaları karşılaştırılarak, İbnü’l-Heysem’den Osmanlı optiğine uzanan süreçte ışık ve renk düşüncesinin nasıl geliştiği gösterilmektedir. Sonuç olarak çalışma, ışık ve renk kavramlarının yalnızca optik teorinin değil, aynı zamanda estetik düşüncenin de temel unsurları olduğunu ortaya koymaktadır.
